ΓΙΑ ΜΕΝΑ
Ήθελα να ξεκινήσω γράφοντας ότι όταν γεννήθηκα, η μάνα μου ήθελε να με πετάξει από το παράθυρο του μαιευτηρίου, αλλά μου είπαν να μην το γράψω γιατί αυτό ισχύει. Ευτυχώς η θέληση δεν έγινε ποτέ πράξη και κατάφερα να επιζήσω. Με τον καιρό, μεγάλωσα κι έφτασα να γίνω μια κοπελάρα πολυτάλαντη, πολυταξιδεμένη, γλωσσομαθής, σύγχρονη Βέφα και Μαμαλάκης μαζί, μητέρα ενός τρισχαριτωμένου σκυλίτου, πολυβραβευμένη φοιτήτρια και το καμάρι του εργοδότη μου. Επίσης, είμαι τέλεια, γιατί η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους. Στον ελεύθερό μου χρόνο ακούω μουσική, παίζω μουσική και πηγαίνω σε μέρη που παίζουν μουσική, μουσική ζωντανή ή ηχογραφημένη. Ακόμα, διαβάζω. Διαβάζω πολύ. Συναναστρέφομαι με πολύ κόσμο, τόσο πολύ και τόσο διαφορετικό που θα πρέπει να γίνομαι χαμαιλέοντας σε κάθε έξοδό μου. Επίσης, όταν με βρείτε να οδηγώ με ένα «Γ» κολλημένο στο πίσω τζάμι αντί για «Ν», να ξέρετε ότι αυτό σημαίνει «Γυναίκα», και μη μου πολυκορνάρετε γιατί αφ’ ενός είμαι κουφή και αφ’ ετέρου τσαντίζομαι. Αγοράζω γόβες που δεν φοράω ποτέ. Ένας λόγος είναι γιατί στο ΟΑΚΑ πρέπει να φοράει κανείς μόνο αθλητικά. Τελευταία, διαβάζω το «εκκρεμές» του Φουκώ, αλλά και τον «Μικρό Νικόλα». Τέλος, βαριέμαι αφόρητα να πηγαίνω συνέχεια στα ίδια μέρη, αλλά έχω χρυσώσει μια μπυραρία στη Γλυφάδα τα τελευταία 3 χρόνια.
